siła smaku

Download more awesome themes for your blogger platform #Sila smaku Follow us @ Google+ and get weekly updates of new templates we release regularly

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą mięso. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą mięso. Pokaż wszystkie posty

---
Na warsztatach z marką Fit&Easy (o których pisałam tu), dowiedzieliśmy się, że sałaty dają się wykorzystac nie tylko standardowo, ale sprawdzą się równie fantastycznie do faszerowania mięsa, jak np. w roladkach z kurczaka (przepis tu), czy do nafaszerowania polędwiczek, jak w przepisie poniżej!! To pyszna alternatywa dla dań, które już dobrze znacie! Przepis jest bardzo prosty, a efekt na pewno Was zaskoczy! A Wy tymi polędwiczkami nie raz zaskoczycie swoich gości!!



SKŁADNIKI:

Marynata:

  • 30 ml oleju
  • 60 ml sosu sojowego
  • ząbek czosnku
  • 3 łyżeczki suszonego majeranku
  • 1,5 łyżeczki suszonego tymianku
  • sól, pieprz
Mięso:
  • ok. 6 polędwiczek wieprzowych (po 300g)
  • 120 g masła
  • 3 ząbki czosnku
  • 4 łyżki tartego chrzanu
  • 2 łyżki suszonej żurawiny
  • 150 g rukoli Fit&Easy
  • sól
  • czerwone wino (do namoczenia żurawiny)
Żurawinę przesypać do miseczki i zalać winem (tak, żeby cała była przykryta). Przygotować farsz: w misce wymieszać miękkie masło z chrzanem, dodać przeciśnięty czosnek, drobno posiekaną rukolę oraz namoczoną i odciśniętą żurawinę. Doprawić solą i odrobiną pieprzu i wszystko dokładnie utrzeć na paste. Z przygotowanej masy uformować wałeczki wielkości małego palca. Tak przygotowany farsz, przełożyć na talerz i wstawić do zamrażalnika na ok. 15 minut. W polędwiczkach zrobić coś w rodzaju kieszonek, do środka każdej włożyć farsz i związać sznurkiem. W dużym płaskim naczyniu wymieszać składniki marynaty i umieścić w niej mięso. Naczynie przykryć i odstawić do lodówki na kilka godzin. Zamarynowane polędwiczki obsmażyć na patelni na rumiano, następnie przełożyc do naczynia żaroodpornego i piec w temp. 180 st.C przez ok. 20 minut.
Smacznego!



Nie odnosicie czasem wrażenia, że jedzenie kapusty (bigosu, o zgrozo!), tłustych mięs, pisanie o fasolce po bretońsku albo smalcu, jest bardzo nie na czasie, wręcz źle postrzegane? Nie należy publicznie przyznawać się do ww i innych tego typu potraw, ponieważ jeść można tylko 'fit & eco', dużo sałaty, pomidorka, czasem jakiś owoc. Pijemy jedynie wodę (w dużych ilościach) szpinkowo- buraczane koktajle (oczywiście eco), robimy pesto z liści rzodkiewki i ciasto z cukinii. Kuchnia polska stała się bardzo nie-trendy, a pokazywanie takich dań na blogu niewłaściwe. 
Sama przyznaję się, że czekoladowiec na cukinii czy burakach bardzo lubię i sama chętnie przygotowuję raz na jakiś czas pastę z ziaren słonecznika, ale oprócz tego zdarza mi się zjeść rosół z makaronem, mielonego kotleta z marchewką z groszkiem (uwielbiam!) albo młodą kapustę z mięsem. Na ogół jem po prostu to, na co mam ochotę i nie wydaje mi się, żeby polska kuchnia była bardziej 'wstydliwa' od azjatyckich dań czy kuchni włoskiej.
Być może to tylko moje wrażenie, że blogerzy, którzy gotują bigosy czy lepią pierogi są postrzegani jako 'nie-na-czasie', mało nowocześni. 
Mam więc dla Was dziś przepis na kapustę mojej Mamy ;) Ja ją uwielbiam!


SKŁADNIKI:
  • jedna główka białej kapusty (średniej wielkości)
  • ok. 30-40 dag mięsa (kiełbasa, lunchmeat, itp)
  • 1 duża cebula
  • czubata łyżka masła
  • łyżka mąki
  • czubata łyżka koncentratu pomidorowego lub przecieru
  • pęczek świeżego kopru
  • olej
Kapustę poszatkować, przełożyć do garnka, podlać wodą i gotować. W tym czasie cebulę drobno pokroić, kiełbasę lub inne mięso pokroić w 1-2 centymetrowe kawałki i podsmażyć na złoto na patelni. Przełożyć do gotującej kapusty i ugotować do miękkości kapusty. Dodać łyżkę koncentratu lub przecieru, doprawić solą i pieprzem i dokładnie wymieszać. Na patelni rozgrzać masło, dodać mąkę i dokładnie wymieszać tworząc zasmażkę. Zasmażkę (bez grudek!) przelać do kapusty i wymieszać. Chwilę wszystko podgrzać, aby smaki się połączyły. Koper posiekać i dodać do kapusty. Wymieszać i odstawić, aby smaki się przegryzły. 
Smacznego!






Kolejny sposób na urozmaicenie tradycyjnych kotletów mielonych, tym razem o cukinię. Robi się je zaskakująco szybko, są bardzo soczyste (to przez cukinię) i całkiem proste. Sprawdzą się też w roli burgerów. Możecie je usmażyć lub upiec w piekarniku (będzie wówczas trochę zdrowiej!).
Teraz, kiedy możecie dostać młodą cukinie, sprawdzą się idealnie!!



SKŁADNIKI:
  • 500 g mielonego mięsa (użyłam wieprzowego z szynki)
  • 1 średnia cukinia
  • 3 łyżki sera typu feta
  • pół średniej czerwonej cebuli
  • 1 ząbek czosnku
  • 1 jajko
  • sól, pieprz
  • bułka tarta i olej do smażenia
Cukinię umyć, odciąć końcówki i zetrzeć na tarce o śrdenich oczkach. Dodać sól, wymieszać i odstawić na 10 minut, aby cukinia puściła sok. Cebulę bardzo drobno posiekać.
Mięso przełożyć do miski, wbić jajko, dodać odciśniętą cukinię, fetę i bardzo drobno posiekaną czerwoną cebulę. Doprawić solą i pieprzem, dodać przeciśnięty czosnek (można pominąć). Wyrobić mięso ręką tak, aby wszystkie składniki się równo połączyły. Masę podzielić na części (ok. 8 sztuk) i z każdej uformować kotlety, które następnie panierować w bułce tartej. Smażyć na rozgrzanej oliwie, na średnim ogniu, aż z każdej strony staną się złoto- brązowe (pamiętajcie tylko, żeby nie spalić kotletów z zewnątrz, a w środku zostawić surowe. kotlety muszą się smażyć równomiernie na nie za dużym ogniu!). 
Zdejmując kotlety z patelni, odsączyć nadmiar tluszczu, układając je na ręczniku papierowym.
Podawać z ulubionymi dodatkami!
Smacznego!


Przepisy Gordon'a Ramsay'a nie bardzo mnie kręcą. Ostatnio jednak zauważyłam, że chyba się 'postarzał', złagodniał i przestał tworzyć same niesamowicie-skomplikowane dania. "Ultimate cookery course" wydaje mi się być bardzo ciekawą pozycją i chętnie stałabym się posiadaczką egzemplarza. Nie wiem, czy z tej książki czy innej, pochodzi przepis na bolognaise Ramsay'a, ale przepis jest naprawdę genialny! Pyszny, gęsty, aromatyczny sos, nie przypomina tego "spolszczonego spadżeti". Minus jest taki, że przez dodatek wina, nie nadaje się do zamrażania (sprawdziłam i to nie było miłe doświadczenie ;)). Serdecznie Wam polecam, bo sos jest naprawdę pyszny!


Koniecznie obejrzyjcie też mistrza w akcji!! Od razu uprzedzę: tylko jemu przygotowanie sosu zajmuję 2:40 ;) ale warto poświęcić trochę czasu!







SKŁADNIKI:
  • 500 g mięsa mielonego (wołowego lub wieprzowo- wołowego) dobrej jakości
  • 2 średnie marchewki
  • 1 cebula
  • 400 g pomidorów z puszki
  • 1 duży ząbek czosnku
  • łyżka pasty lub koncentratu pomidorowego
  • ok. 0,5 szklanki czerwonego, wytrawnego wina
  • łyżeczka suszonego oregano
  • 2 łyżki mleka
  • sól, pieprz
  • oliwa
Marchewki i cebulę obrać i zetrzeć na tarce o średnich/ małych oczkach (ja trę za pomocą szatkownicy). Na dużej patelni lub w ceramicznym garnku (ja użyłam właśnie takiego) rozgrzać oliwę i dodać warzywa. Przesamżyć je chwilę i doprawić solą i pieprzem. Następnie do warzyw wycisnąć czosnek i wymieszać. Doprawić suszonym oregano i chwilę poddusić. Do miękkich warzyw przełożyć mielone mięso i połączyć z resztą składników. Podsmażyć, aż  mięso nie będzie surowe. Na środku patelni zrobić miejsce i doddać łyżkę pasty lub koncentratu pomidorowego i stopniowo łączyć z resztą składników, aż przez pastę zmienią kolor.  Do mięsa i warzyw wlać wino, wymieszać i dusić, aż wino lekko odparuje. Następnie dodać pomidory z puszki  i dokładnie wymieszać z sosem. Zmniejszyć płomień i dusić sos, aż zgęstnieje i odparuje. Do gotowego sosu dodać dwie łyżki mleka i dokładnie wymieszać z sosem. Dzięki temu sos zrobi się bardzo kremowy. Podawać z dodatkiem makaronu. Idealnie nadaje się też do jedzenia ze świeżym pieczywem.
Smacznego!







Ostatnio (pewnie wszyscy już zauważyli) zrobił się niesamowity boom na burgery, najlepiej takie uchodzące za domowe, z dodatkiem świeżych warzyw i samodzielnie przygotowanych sosów. W Warszawie pełno jest miejsc, gdzie możecie je zjeść, a knajpy co raz częściej prześcigają się w komponowaniu składników. Moim zdaniem to bardzo dobry trend, który wreszcie! wyparł wszystkie kebaby, kepapy, kebapy i inne różne kombinacje. Za każdym razem, kiedy jem kolejnego burgera, przypomina mi się obrazek, który już Wam kiedyś pokazywałam:


;)
Do tej pory moim ulubionym burgerem był klasyczny z wołowego mięsa w Klubojadalni Kosmos Kosmos. Niestety po ostatnich odwiedzinach bardzo mnie zawiódł i nasza przyjaźń już chyba nie powróci. Bezapelacyjnym numerem jeden jest dla mnie Cheeseburger z Bydło i powidło. 
Ma najlepsze mięso, pyszne sosy na bazie powideł, świeże warzywa i inne dodatki :) Pycha! Jeśli mam ochotę na burgera w wersji wege- moim ulubionym jest ten z Beirutu przy Poznańskiej- Burger z grillowanym halloumi! Jest przepyszny, a bułka w której podawany- obłędna! Uwielbiam go, przez co najczęściej, będąc w Beirucie mój wybór pada właśnie na niego :) Mam jeszcze kilka innych miejsc, które odwiedzam będąc akurat w okolicy, ale do tych, które opisałam powyżej, wracam najchętniej ;)
Chętnie także sama przygotowuje burgery w domu. Najczęściej robię do nich moją ulubioną czerwoną, karmelizowaną cebulę, o której pisałam tu. Obowiązkowo w moich burgerach musi znaleźć się także duszona papryka i ulubione sosy (które zmieniają się według aktualnych upodobań) :) 

A Wy? Jakie najbardziej lubicie?



SKŁADNIKI:
  • 500 g mięsa mielonego (ja w domowych burgerach lubię mieszane wołowo- wieprzowe, ale możecie użyć jednego rodzaju)
  • 2 łyżki musztardy
  • szczypta ostrej papryki
  • 2 średnie papryki (czerwone)
  • 1 cebula
  • ulubiony żółty ser
  • 4 bułki pszenne z sezamem (lub inne)
  • konfitura z czerwonej cebuli (z tego przepisu)
  • sól, pieprz
  • oliwa
Mięso przełożyć do miseczki, dodać musztardę, doprawić solą, pieprzem i ostrą papryką. Wszystkie składniki połączyć i dobrze wyrobić na jednolitą masę. Z masy uformować płaskie kotlety wielkości bułek (ja do tego używam foremki do smażenia jajek sadzonych). Gotowe kotlety usmażyć na patelni grillowej (lub zwykłej) w zależności od tego jak lubicie najbardziej- mniej lub bardziej wysmażone. W międzyczasie przygotować paprykę. Cebulę pokroić w półksiężyce i podsmażyć na oliwie z odrobiną soli. Dodać pokrojoną w paski paprykę, dokładnie wymieszać i smażyć na średnim ogniu, aż papryka zrobi się lekko brązowa po bokach. Gotową przełożyć do miseczki. Bułki przekroić w poprzek, na spodzie ułożyć paprykę, następnie mięso, plastry sera i konfiturę z cebuli. Wierzch przykryć górną częścią bułki. Gotowe burgery ułożyć na blaszce i piec w piekarniku nagrzanym do 180 st. C. przez około 10 minut, aż ser się roztopi (chyba, że przygotowaliście wcześniej kotlety i zdążyły już wystygnąć :)). Podawać z dodatkiem ulubionych sosów: BBQ, pomidorowym, czosnkowym, itp. 
Smacznego!


Bydło i powidło Meat-ing Place
ul. Kolejowa 47
Osiedle 19
Warszawa
fb: bydłoipowidło

Beirut hummus & music bar
ul. Poznańska 12
Warszawa
fb: beirut-hummus-music-bar
Jeśli ktoś Wam kiedyś powie, że gołąbki to bardzo prosta i szybka sprawa, nie do końca mu wierzcie! Owszem, jeśli już nabierzemy wprawy (albo zdecydujemy się na włoską kapustę, która jest łatwiejsza w przygotowaniu) myślę, że wówczas można je zrobić sprawniej niż ja :) Mi największą trudność sprawiła  biała kapusta, na którą się zdecydowałam (później trochę żałowałam ;)) Pracę włożoną w przygotowanie gołąbków, na pewno zrekompensuje Wam smak :) Ja do swoich użyłam mięsa mielonego z indyka i ryżu, ale kombinacji jest naprawdę wiele! Proponuję jednak, żebyście do swoich pierwszych gołąbków użyli włoskiej kapusty* :)

I wyjaśniając zdjęcia: moje gołąbki były zawinięte w tradycyjny, 'gołąbkowy' sposób. Przekroiłam je jedynie do zdjęć, żebyście mogli zobaczyć przekrój :)


SKŁADNIKI:
  • 550 g mięsa mielonego z indyka
  • 2 torebki białego ryżu
  • 1 duża cebula
  • 1 główka białej kapusty
  • sól, pieprz, majeranek (lub zioła prowansalskie)
Ryż ugotować według przepisu na opakowaniu, przełożyć do miseczki i odstawić do wystudzenia (ryż musi być zimny, więc można go ugotować nawet dzień wcześniej). Cebulę drobno posiekać i zeszklić na oliwie lub maśle. Odstawić do przestudzenia.

W dużym garnku (takim mieszczącym całą główkę kapusty) zagotować wodę. Z kapusty wykroić kaczan (dosyć głęboko- wówczas liście będą łatwiej odchodziły). Do gotującej wody włożyć kapustę (wycięciem do góry) i gotować, aż liście będą zaczynały odchodzić. Te liście, które odejdą od całej główki, stopniowo wyjmować, kłaść na płasko na desce i pod kątem odcinać nerw (wystarczy odciąć tę grubą, wystającą część, nie uszkadzając przy tym całego liścia). Czynność powtórzyć, aż większość liści odejdzie od główki (z podanych składników wyszło mi 10 dużych gołąbków, więc nie wszystkie liście były mi potrzebne- możecie zużyć tylko część). Wodę w której gotowała się kapusta i liście, które zostały- odstawić. Surowe mięso mielone wymieszać z ryżem i przesmażoną cebulą , doprawić solą, pieprzem i majerankiem (lub ziołami prowansalskimi). Liść rozłożyć na płasko, z farszu uformować coś w rodzaju małego kotleta mielonego, położyć na środku liścia. Lewy i prawy bok liścia złożyć do środka, tak aby zakryły one przynajmniej część farszu, następnie zwijać gołąbki od strony nerwu do cieńszej części liścia (to przypomina składanie krokietów). Czynność powtórzyć z resztą liści i farszu. Gotowe gołąbki przełożyć do garnka w którym gotowała się kapusta, układając na dnie dwa- trzy liście kapusty (dzięki temu gołąbki nie będą przywierały). Gołąbki układać zwiniętym końcem do dołu. W razie potrzeby dolać gorącej (!) wody, aby gołąbki były całkowicie przykryte. Niestety nie można ich układać jedne na drugich, więc z racji tego, że nie wszystkie mi się zmieściły, musiałam gotować je partiami. Gotować przez około 25- 30 minut, aż będą miękkie (wystarczy wbić szpikulec lub widelec i sprawdzić). Gotowe wyjmować na tacę do przestudzenia.

SOS POMIDOROWY:
Do gołąbków można zrobić (tradycyjnie) sos pomidorowy. W rondelku rozpuścić 2-3 łyżki masła, dodać czubatą łyżeczkę mąki i rozmieszać, żeby nie powstały grudki. Stopniowo dolewać wywaru z gotowania gołąbków (ja dolałam ok. pół szklanki), do uzyskania odpowiedniej konsystencji. Na koniec dodać łyżkę koncentratu pomidorowego lub pół szklanki przecieru i dokładnie wymieszać. Gołąbki przełożyć do sosu i zagotować. 
Smacznego!

ps. Gołąbki wraz z sosem możecie zamrozić- wystarczy przełożyć je do pojemnika, zalać sosem, dobrze wystudzić i zamknięte włożyć do zamrażalnika. Rozmrażać przez noc w lodówce i podgrzewać z sosem przed podaniem. 

*I wyjaśnienie, o co chodzi z tą włoską kapustą: Włoskiej kapusty nie musicie wkładać w całości do garnka- liście (nawet surowej) same ładnie odchodzą i można je łatwo podzielić. Wystarczy je tylko przegotować, do miękkości, aby dały się zawijać bez kruszenia. Dzięki temu oszczędzicie trochę czasu i unikniecie poparzeń!



Babciu- dzięki za przepis!
-
Dla urozmaicenia zwykłych mielonych kotletów, proponuję Wam nafaszerować je pieczarkami z cebulką! Są pyszne, sycące i trochę inne od tych zwykłych, a ich zrobienie nie zajmie wiele więcej czasu! Pieczarki, które Wam zostaną możecie wykorzystać do zapiekanek lub, tak jak ja, przygotować sos do podania kotletów!
Serdecznie Wam polecam!


SKŁADNIKI:
  • ok. 0,5 kg mięsa mielonego (u mnie wieprzowe z szynki, ale może być też indyk lub wołowina)
  • 30 dag pieczarek
  • pół cebuli
  • 1 pszenna bułka namoczona w mleku
  • 2 płaskie łyżki tartej bułki
  • 1 jajko
  • łyżka musztardy
  • sól, pieprz
  • oliwa
Pieczarki umyć (obrać) i bardzo drobno pokroić. Cebulę obrać i posiekać (lub zetrzeć na tarce). Na patelni rozgrzać oliwę, dodać posiekaną cebulę, posolić i chwilę przesmażyć. Dodać pieczarki, doprawić pieprzem i smażyć, aż woda odparuje, a pieczarki zmniejszą swoją objętość. Odstawić do całkowitego wystudzenia. Mięso przełożyć do miski, wbić jajko, dodać odsączoną bułkę, musztardę i doprawić solą i pieprzem. Wyrobić mięso na kotlety (jeśli będzie się lepiło do rąk, dodać bułkę tartą). Porcjami odrywać mięso, formować kulę, a następnie spłaszczać ją w rękach. Na środku łyżeczką ułożyć farsz i zamknąć boki do środka, aby farsz nie wyleciał podczas smażenia. Utoczyć w rękach, aby nadać kształt kotleta. W ten sam sposób przygotować resztę kotletów. Gotowe kotlety obsmażyć chwilę na patelni, aby się zrumieniły, a następnie przełożyć do naczynia żaroodpornego, nasmarowanego odrobiną oliwy i dopiec w piekarniku nagrzanym do 180 st. C przez około 5-7 minut. Po tym czasie piekarnik wyłączyć, uchylić drzwiczki i potrzymać kotlety przez chwilę w ciepłym piekarniku. Podawać z ulubionymi dodatkami.
Smacznego!
Moim zdaniem gołąbki, bigos i inne potrawy z kapusty, wychodzą najlepsze, kiedy jest młoda (dokładnie tak jak teraz). Do gołąbków 'bez zawijania' czyli kotletów z dodatkiem ryżu i kapusty, też najlepiej sprawdzi się na młoda, która nie potrzebuje długiego gotowania i szybko robi się miękka. Takie kotlety nadają się również do zamrożenia (sprawdziłam). Trzeba je usmażyć, wystudzić i zamrozić w szczelnym pojemniku. Przed ugotowaniem trzeba je jednak rozmrozić (najlepiej w lodówce przez noc) i rozmrożone podgrzać w pomidorowym sosie. Są równie pyszne jak te, przygotowane na świeżo.
Polecam!!


SKŁADNIKI:
(na około 10 sztuk)
  • 650 g mięsa mielonego (najlepiej sprawdzi się wieprzowe z szynki)
  • 500 g młodej kapusty
  • 100 g (woreczek) ryżu
  • 2 jajka
  • 1 średnia cebula
  • 2 łyżki kaszy manny
  • 2 łyżki mąki pszennej
  • 500 g przecieru pomidorowego (lub zmiksowane pomidory z puszki)
  • sól, pieprz
  • oliwa do smażenia
Ryż ugotować według przepisu na opakowaniu i odstawić do przestudzenia. Kapustę bardzo drobno poszatkować (lub zetrzeć na tarce o grubych oczkach). Dodać łyżeczkę soli  i odstawić kapustę na około 15 minut. Cebulę drobno poszatkować i zeszklić na oliwie (jeśli posypiecie cebulę na początku smażenia solą, będziecie mieć gwarancję, że się nie przypali).  Po tym czasie kapustę odcisnąć, dodać mięso, wystudzony ryż, wbić jajka, dodać kaszę manną i połowę podsmażonej cebuli. Doprawić solą i pieprzem. Wyrobić mięso do połączenia wszystkich składników. Z mięsa formować płaskie, okrągłe kotleciki wielkości dłoni. Każdy kotlet obtoczyć delikatnie w mące i usmażyć na oliwie na złoty kolor (nie martwcie się, czy w środku na pewno nie będą surowe, bo kotlety 'dojdą' podczas gotowania w sosie). Usmażone kotlety przełożyć do rondla z grubym dnem, zalać przecierem pomidorowym (lub zmiksowanymi pomidorami bez skórek), dodać resztę cebuli i doprawić sola i pieprzem. Sos zagotować i od momentu zagotowania, podgrzewać na średnim ogniu przez około 20-25 minut (aż sos zgęstnieje). Podawać z dodatkiem młodych ziemniaków lub pieczywa. 
Smacznego!


Znam wiele przepisów nazywanych mianem leczo i wiem, że w każdym domu inaczej się je przygotowuje. Ja najbardziej lubię, kiedy leczo nie jest zbyt gęste i można w nim moczyć kawałki świeżego chleba. To mój ulubiony przepis! Jest trochę pracochłonny, ale przesmażenie warzyw daje przepyszny efekt! 
Smacznego!



SKŁADNIKI:
  • 1 pętko dobrej jakości kiełbasy (moja była od Dziadka)
  • 1 duża papryka
  • 30 dag pieczarek
  • 1 średnia cebula
  • 1 puszki pomidorów bez skóry
  • 1 cukinia
  • sól, pieprz, majeranek
  • smalec do smażenia (lub inny tłuszcz)
Kiełbasę obrać w razie konieczności i pokroić w półplasterki. Na patelni rozgrzać tłuszcz (jeśli kiełbasa jest dość tłusta, dajcie go jak najmniej) i dodać kiełbasę. Przesmażyć, aż lekko zbrązowieje i przełożyć do dużego garnka. Cebulę pokroić w piórka i podsmażyć (z dodatkiem soli, aby się nie przypaliła) na tłuszczu po kiełbasie. Pieczarki (obrać) pokroić w cząstki i dodać do cebuli. Gdy woda z pieczarek odparuje z patelni, dodać pokrojoną w kostkę paprykę i wszystko razem przesmażyć ok. 5 minut. Warzywa przełożyć do kiełbasy, dodać pomidory z puszki i dokładnie wymieszać. Podgrzewać na średnim ogniu, aż pomidory się rozgotują. Cukinie pokroić w półplasterki i dodać do leczo. Dokładnie wymieszać, doprawić solą, pieprzem i majerankiem i podgrzewać, aż cukinia zmięknie (nie zajmie to długo, bo cukinia szybko robi się miękka). Podawać gorące z dodatkiem pieczywa. Leczo (moim zdaniem) jest najlepsze na drugi, trzeci dzień.


Poniższy przepis jest dla mnie zdecydowanie czymś w rodzaju 'comfort food': ciepłe,pożywne i nadające się do jedzenia przed telewizorem, pod kocem z książką itd. Przygotowanie zajmuje chwilę, jednak sos musi się trochę pogotować (ale nawet nie wymaga mieszania). Przepis pochodzi z książki "Nigella gryzie" Nigelli Lawson, ale ja znalazłam go tutaj. Gotowe pulpety, po wystudzeniu, można zamrozić w szczelnie zamykanym pojemniku i rozmrażać przez noc w lodówce. Dzięki temu obiad będzie gotowy, gdy nie będziecie mieć czasu na gotowanie ;)
Polecam!!


SKŁADNIKI:
(źródło)

  • 500 g mielonej wieprzowiny z szynki
  • 1 jajko
  • 2 łyżki startego parmezanu
  • 1 ząbek czosnku
  • 1 łyżeczka suszonego oregano
  • 3 łyżki tartej bułki
  • 1 łyżeczka soli
na sos:
  • 400 g pomidorów z puszki w całości
  • 1 niewielka cebula
  • 2 ząbki czosnku
  • 1 łyżeczka suszonego oregano
  • 1 łyżka masła
  • 1 łyżka oliwy
  • 100 ml mleka
  • 1 łyżka parmezanu
  • sól, pieprz, cukier
dodatkowo:
  • makaron typu spaghetti/ bucatini
  • parmezan do posypania
Mięso przełożyć do miski, dodać jajko, 2 łyżki parmezanu, doprawić solą i oregano i dokładnie wymieszać. Dodać tyle bułki tartej, aby mięso było zwięzłe i łatwo się lepiło (około 3 łyżek). Z mięsa ulepić małe kuleczki wielkości orzecha włoskiego, ułożyć na talerzu i wstawić do lodówki.
Cebulę drobno pokroić. W rondlu z grubym dnem rozpuścić masło i oliwę, dodać cebulę, przecisnąć czosnek i dodać oregano. Podsmażyć na średnim ogniu, aż cebula się zeszkli. Dodać pomidory z puszki i chwilę rozgotować pomidory. Kiedy pomidory się rozgotują, garnek zdjąć z ognia i  cały sos zblendować. Do zmiksowanego sosu dodać mleko i pół szklanki wody, zamieszać i postawić na średnim ogniu. Pulpeciki pojedynczo wkładać do garnka, nie mieszać, żeby się nie rozpadły. Gotować przez około 30 minut. Sos doprawić solą, pieprzem i ewentualnie szczyptą cukru. Podawać z makaronem, posypane parmezanem.
Smacznego!

... i nie gotuję sama! Na początku miałam się podzielić jedynie przepisem na pieczone ziemniaki! Przygotowane w ten sposób są niesamowicie pyszne, chrupiące na zewnątrz i mięciutkie w środku! Idealne!! Przygotowywałam je już wielokrotnie i za każdym razem smakują tak samo pysznie! Mieszanka ziół, jakich użyjecie może być Waszą własną kombinacją. Sprawdziłam też wersję z oliwą z oliwek, ale o wiele lepszych smak wychodzi po użyciu oleju słonecznikowego! Przepis pochodzi stąd (tu) i bardzo cieszę się, że na niego trafiłam! Autorce dziękuję ;) 

Ziemniaki stanowiły dodatek do najlepszego pieczonego udźca z indyka, jakiego do tej pory jadłam! Przepisem na niego podzielił się z nami mój Tato! Bardzo dziękuję :* 



PIECZONE ZIEMNIAKI:
SKŁADNIKI:

  • ok 70 dag ziemniaków
  • 3 łyżki mieszanki ulubionych ziół i przypraw (ja używam: słodką i ostrą paprykę, rozmaryn, zioła prowansalskie, pieprz, czasem gotową mieszankę przypraw do ziemniaków)
  • 2-3 łyżki oleju słonecznikowego
Piekarniki rozgrzać do 220 st. C. pozostawiając w środku blachę, na której będą piekły się ziemniaki, aby dobrze się rozgrzała. 
Ziemniaki obrać, umyć i pokroić w większą kostkę. W garnku zagotować wodę. Kiedy zacznie się gotować, posolić i wrzucić pokrojone ziemniaki. Gotować 3 minuty od ponownego zagotowania wody. Po tym czasie ziemniaki zdjąć z palnika, odlać całą wodę. 
Wszystkie przyprawy wymieszać z olejem i wlać do garnka z ziemniakami. Przykryć pokrywką i parę razy potrząsnąć garnkiem, aby przyprawy równomiernie oblepiły ziemniaki. Przyprawione ziemniaki rozłożyć na płasko na rozgrzanej blaszce i wstawić do gorącego piekarnika. Piec przez około 12-15 minut, aż ładnie się zarumienią. Podawać gorące!
Smacznego!


I obiecany przepis autorstwa mojego Taty :) Nic nie zmieniałam, podaję go Wam dokładnie tak, jak dostałam w mailu od Taty:
PIECZONY UDZIEC Z INDYKA
"Aga
Ja zrobiłem tak:
umyłem udziec i nadziałem 4 ząbkami czosnku o Pani Bukowskiej- przepołowionymi, z których wybrałem ze środka szczypiorek (czosnek nie jest wtedy gorzki- zabijamy gorycz), i przed nadzianiem obtoczyłem w soli :) ale długie zdanie ... udziec natarłem dodatkową solą i świeżo zmielonym pieprzem.
Marynata:
ocet balsamiczny biały tak ze 4 łyżki, 2 łyżki oliwy z oliwek, trochę sosu sojowego (łyżeczka), papryka słodka i ostra, majeranek, łyżeczka miodu dziadkowego, pieprz ziołowy, szafran, łyżeczka musztardy francuskiej tej z gorczycą, 2 łyżki miodu pitnego "Trójniak".

Marynowałem 24 godziny, później wyjąłem z marynaty i włożyłem kilka łodyżek z liśćmi pietruchy świeżej i klika listków świeżej bazylii związałem całość nicią i do brytfanki, zalewając pozostałą marynatą mięso, piekłem 1,5 godziny w 180 stopniach (C) z czego 5-10 minut bez przykrycia polewając sosem z pieczenia, wyjąłem, wyluzowałem kość i pokroiłem polewając przed podaniem sosem z pieczeni. Smacznego :) 
Tata"

 
Jakiś czas temu otrzymałam w prezencie trzy butelki piwa korzennego Książęce. Przy okazji zostałam także poproszona o przygotowanie przepisu, który pasowałby do korzennego i bardzo aromatycznego piwa. Trunek został wzbogacony o cynamon, skórkę pomarańczową i goździki, a także o miód lipowy, co nadaje mu bardzo charakterystyczny smak. Pomyślałam, że tak aromatyczne smaki, warto podkreślić podobnymi w podawanym daniu. 

Gulasz, który przygotowałam, jest równie aromatyczny i naprawdę pyszny. Mięso, dzięki dodatkowi piwnych bąbelek, stało się podczas gotowania kruche i miękkie, a jego aromat wzbogacił  przyprawy użyte do marynaty. Bardzo trafionym pomysłem okazało się zapieczenie gęstego gulaszu w miseczkach z bułek. Przy okazji takie podanie gulaszu nadaje się nie tylko na obiad, ale także możecie poczęstować nim gości, na przykład podczas karnawałowych spotkań. Chrupiąca bułka i bardzo aromatyczny gulasz stanowi bardzo sycący posiłek! Do tego szklanka korzennego piwa i nic więcej już nie potrzeba! Serdecznie Wam polecam, ale śpieszcie się, bo na butelce widnieje napis, że to edycja limitowana ;)


SKŁADNIKI:
Marynata:
  • 1 łyżka oleju rzepakowego
  • 1/2 łyżeczki imbiru
  • 1/2 łyżeczki gałki muszkatołowej
  • kilka ziaren ziela angielskiego
  • łyżeczka świeżo zmielonego pieprzu czarnego
  • łyżeczka soli morskiej
  • 1/2 łyżki octu winnego czerwonego
  • 1/2 łyżeczki ostrej papryki
Gulasz:
  • 1 kg łopatki wieprzowej
  • 2 średnie cebule
  • 1 średnia marchewka 
  • 1 czerwona papryka
  • 1/2 szklanki wody
  • 1/3 szklanki piwa korzennego Książęce (o takiego)
  • 1 łyżka mąki
  • smalec do smażenia
  • sól, pieprz
  • natka pietruszki
  • po 1 bułce na każdą porcję 


Dzień wcześniej:
Mięso umyć, osuszyć i pokroić w większą kostkę (ok. 1 cm). Wszystkie składniki marynaty wymieszać, dodać mięso i dokładnie obtoczyć w marynacie. Przełożyć do miski i wstawić do lodówki na noc. 

W dniu gotowania:
Zamarynowane dzień wcześniej mięso oprószyć mąką i usmażyć na rumiano na łyżce smalcu (najlepiej partiami, żeby każdy kawałek mięsa miał możliwość zarumienienia). Cebulę pokroić w pióra i usmażyć na tym samym tłuszczu (cebulę należy odrobinę posolić, wówczas nie przypali się, a ładnie zrumieni). Mięso i cebulę przełożyć do garnka zalać pół szklanką wody i dusić na średnim ogniu przez około 15 minut. W tym czasie marchewkę zetrzeć na tarce o grubych oczkach, a paprykę pokroić w cieniutkie paseczki. Na patelnię przełożyć warzywa i dusić przez około 10 minut, a następnie dodać je do mięsa. Sos dokładnie wymieszać, wlać 1/3 szklanki piwa korzennego Książęce wymieszać i dusić przez około 30 minut na średnim ogniu. Co jakiś czas przemieszać sos, aby nie przywierał. Po tym czasie dodać poszatkowaną natkę pietruszki i ewentualnie doprawić solą i pieprzem do smaku. 

Serwowanie:
Z bułek odkroić wierzch i wydrążyć środek. Do powstałych wgłębień dodać gulasz i zapiec gotowe bułki w piekarniku nagrzanym do 180 st. C. przez około 8 minut. Podawać gorące, posypane natką. 




Przepis ten zgłosiłam również na konkurs organizowany przez Książęce "Mistrzostwa smaku"!


To danie nie należy do najszybszych i przygotowania wymagają kilku kroków, ale efekt jest naprawdę zaskakujący, no i oczywiście pyszny! Prace (jak to bywa w moich ulubionych przepisach) możecie podzielić na kilka kroków: najpierw usmażyć mięso, później zrobić pomidorowy sos, ugotować makaron i przygotować beszamel. Przy sosie beszamelowym pamiętajcie o tym, że im bardziej wystudzony, tym bardziej gęsty. Taki makaron może stanowić fajną przekąskę lub danie główne. Robiłam również wersję ze szpinakiem, ale o tym innym razem ;) Przepis pochodzi z książki Buonissimo najlepsze potrawy z kuchni włoskiej.


SKŁADNIKI:
  • 150 g makaronu conchiglioni (duże muszle)
  • 250 g mięsa mielonego z szynki wieprzowej (lub innego)
  • 1/2 średniej cebuli
  • puszka (400 g) pokrojonych pomidorów bez skóry
  • 3 łyżki startego parmezanu
  • sól, pieprz
  • oliwa
SOS BESZAMELOWY:
(z przepisu Julii Child)
  • 1 łyżka masła
  • 1,5 łyżki mąki
  • niepełna szklanka mleka
W rondlu zagotować wodę, wrzucić makaron i gotować przez 5 minut. Odcedzić i zostawić do ostygnięcia. Cebulę poszatkować drobno, zeszklić na oliwie. Dodać mięso mielone i dokładnie wymieszać. Smażyć przez około 15 minut, aż mięso zrobi się lekko brązowe. Zdjąć z patelni i odstawić do wystygnięcia. Przygotować beszamel: w rondelku z grubym dnem rozpuścić masło (na średnim ogniu), dodać mąkę i wymieszać. Następnie wlać mleko, dokładnie wymieszać i zmniejszyć ognień. Zagotować sos i gotować, aż zgęstnieje, od czasu do czasu mieszając, żeby się nie przypalił. Odstawić do przestudzenia. Pomidory przełożyć do garnka i gotować. Kiedy zaczną się gotować, dodać łyżkę oliwy i doprawić solą i pieprzem. Gotować jeszcze przez około 3 minuty. 

Mięso mielone wymieszać z połową beszamelu. Sos pomidorowy wylać na dno  naczynia żaroodpornego (dzięki temu makaron nie będzie przywierał). Do każdej muszli nałożyć po łyżeczce mięsa mielonego z beszamelem, i układać obok siebie w naczyniu. Kiedy wszystkie muszle zostaną już nadziane, polać wierzch muszli drugą połową beszamelu i przykryć folią aluminiową. Wstawić do piekarnika nagrzanego do 180 st. C. i piec przez około 20 minut. Po tym czasie piekarnik otworzyć, zdjąć folię aluminiową, a makaron posypać parmezanem. Dopiec jeszcze przez około 5-10 minut (już bez folii). Podawać gorące, nakładając na talerz najpierw sos, a na to makaron. 
Smacznego!




Jak widzicie, Nowy Rok przyniósł na blogu znaczne zmiany, wyczekiwane przeze mnie od dawna. Jestem niesamowicie szczęśliwa i mam nadzieję, że będą one pomocne także dla Was! Jako że praktycznie cały nowy szablon został zrobiony przeze mnie (a informatyk ze mnie żaden), nie wszystko może działać tak jak powinno. Stąd prośba do Was: gdybyście zauważyli jakieś błędy lub chcieli zasugerować dodatkowe zmiany, będę wdzięczna za wszystkie wiadomości! 
Przy okazji życzę Wam wszystkiego najsmaczniejszego na Nowy Rok, motywacji do spełniania swoich wszystkich planów i marzeń i jak najwięcej szczęścia!!


Przepis na dziś to mój ulubiony sos pomidorowy z mielonym mięsem, który przede wszystkim przygotowuję do makaronu typu spaghetti, ale będzie on równie dobrze pasował do ryżu czy kopytek. Dodatkowym plusem tego sosu jest to, że za jednym razem możecie przygotować większą porcję, a po całkowitym wystudzeniu sos poporcjować i zamrozić w plastikowych pojemnikach. Dzięki temu, kiedy na obiad nie będzie czasu i chęci, pojemnik wyciągamy z zamrażalnika i przez noc rozmrażamy w lodówce. Przepis jest naprawdę bardzo prosty i wyjdzie nawet początkującym kucharzom! Serdecznie Wam polecam!!


SKŁADNIKI:

  • 0,5 kg mięsa mielonego z szynki wieprzowej
  • 1 średnia cebula
  • 2 ząbki czosnku
  • 2 puszki pomidorów w całości bez skóry (po 240 g)
  • suszone oregano, suszona bazylia, sól pieprz
  • oliwa
  • ok. 200 g ugotowanego makaronu typu spaghetti
Cebulę obrać i drobno posiekać. W dużym rondlu z grubym dnem rozgrzać oliwę, dodać cebulę i chwilę przesmażyć (nie przypalić- żeby cebula się na pewno nie przypaliła można posypać ją solą). Ząbki czosnku wycisnąć bezpośrednio do rondla i dokładnie wymieszać. Zalać pomidorami z puszki, wymieszać i dusić na średnim ogniu przez około 10 minut, od czasu do czasu mieszając. W tym samym czasie na patelni rozgrzać oliwę, dodać mięso mielone i usmażyć, aż lekko zbrązowieje. Po około 10 minutach sos zdjąć z ognia i zblendować (lub ewentualnie przetrzeć przez sitko). Zmiksowany sos ponownie postawić na ogniu, dodać usmażone mięso mielone, doprawić oregano, bazylią, solą i pieprzem dokładnie wymieszać i dusić na średnim ogniu przez około 10-15 minut, aż zgęstnieje. Podawać z makaronem lub innymi dodatkami.

Przepis na ten schab jest naprawdę prosty, ale gwarantuję, że sprawdzi się na świątecznym stole! Możecie go podawać  na zimno, pokrojonego w cieniutkie plasterki lub na gorąco jako danie obiadowe (na przykład z dodatkiem sosu). W każdej postaci smakuje równie pysznie! 

SKŁADNIKI:
  • kawałek schabu bez kości (ok. 80 dag - 1 kg)
  • oliwa z oliwek
  • sól gruboziarnista (1 łyżka)
  • łyżka pieprzu czarnego w ziarnach
  • 1,5 łyżki sosu sojowego (ciemnego)
  • 1 łyżka ketchupu łagodnego
  • 5-6 plastrów szynki parmeńskiej lub cienko pokrojonego boczku (ja użyłam Jamon Curando- hiszpańskiej szynki z białych świń, którą dostałam od Kasi z Barcelony- dziękuję ;)
  • pół dużej cebuli
  • 1 średnie jabłko

Dzień wcześniej:
Mięso umyć, osuszyć i zamarynować: wlać dwie łyżki oliwy, dodać sól i pieprz w ziarnach, wlać sos sojowy i ketchup i  wszystko dokładnie wymieszać, a następnie natrzeć dokładnie mięso. Przełożyć do pojemnika, zamknąć i odstawić do lodówki na noc.

W dniu pieczenia:
Mięso owinąć plastrami szynki lub boczku (z góry i boki) i obwiązać sznurkiem do pieczenia, aby się trzymało. Naczynie do pieczenia posmarować oliwą. Mięso przełożyć do naczynia żaroodpornego lub ceramicznego. Cebulę obrać i pokroić w pióra, jabłka obrać i pokroić w ósemki. Obłożyć mięso jabłkami i cebulą. Piec w temp. 180 st. C przez około godzinę pod przykryciem, następnie zdjąć pokrywkę i dopiec jeszcze przez około 10-15 minut. (Im większy kawałek, tym dłużej należy mięso piec). Każdy piekarnik piecze inaczej, więc warto monitorować mięso podczas pieczenia i dostosować czas.



Na faszerowane papryki miałam ochotę już od dawna. Długo zastanawiałam się z którego przepisu skorzystać, nie chciałam, żeby farsz wyszedł mdły i niedoprawiony. Ostatecznie zdecydowałam się na przepis Ewelinki (ten) i po kilku osobistych konsultacjach z autorką (dziękuję ;)) postanowiłam je wreszcie przygotować. Farsz przypomina trochę ten z gołąbków (i myślę, że podane z sosem pomidorowym mogłyby je spokojnie zastąpić). Ja do swojego dodałam jeszcze fetę, ktoś kiedyś opowiadał mi o takim przepisie na faszerowane papryki, więc dodałam ją dla zaostrzenia smaku. To naprawdę bardzo fajny przepis i pomysł na danie obiadowe. Brakowało mi sosu i następnym razem na pewno o nim pomyślę. 

SKŁADNIKI:
  • 6 małych papryk (lepiej jeśli wybierzecie te mniejsze niż większe)
  • niecała szklanka sypkiego ryżu
  • 2 szklanki wody
  • 1 łyżka masła
  • 1/2 kg mięsa mielonego
  • 1 duża cebula
  • 1 jajko
  • pół szklanki pokrojonej natki pietruszki
  • 100 g sera feta
  • masło (do posmarowania papryk z wierzchu)
  • 1/2 szklanki oleju (użyłam rzepakowego) + 1/2 szklanki wody
   


Do garnka z grubym dnem wsypać ryż, zalać wodą, dodać łyżkę masła i doprawić solą. Doprowadzić do wrzenia wody, a następnie zdjąć garnek z ognia i odstawić na 5-7 minut. Następnie ponownie postawić garnek na kuchence i ponownie zagotować. Nie gotować. Odstawić ryż aby "doszedł", przykrywając garnek. Ostudzić. Przygotować paprykę: odkroić górę papryki (kapelusiki zostawić, przydadzą się później do pieczenia) i usunąć z papryk gniazda nasienne. Opłukać w wodzie i osuszyć. Przygotować farsz: pokroić drobno cebulę i wymieszać ją z surowym mielonym mięsem, dodać jajko i natkę pietruszki. Dodać ostudzony ryż, doprawić solą (pamiętając o tym, że feta jest słona!) i pieprzem i dokładnie wymieszać. Paprykowe "kubeczki" napełnić farszem (wyszło mi 6 papryk i dwa małe kotlety, ale ilość farszu zależy od wielkości papryk, więc możecie zużyć cały do nadziewania). Gotowe papryki przełożyć do żaroodpornego naczynia, olej wymieszać z wodą i wlać do naczynia. Przykryć pokrywką (paprykowe czapeczki nałożyć na papryki na 10 minut przed końcem pieczenia inaczej spalą się na węgiel), wstawić do piekarnika nagrzanego do 200 st. C (z termoobiegiem, lub 220 st. C bez termoobiegu) i piec przez około 50 minut. Po tym czasie piekarnik otworzyć, z naczynia zdjąć pokrywkę, a na papryki nałożyć "czapeczki" i zmniejszyć temp. do 180 st. C (lub 200 st. C) i dopiec przez około 10-15 minut. Podawać gorące, najlepiej w żaroodpornym naczyniu, użytym do pieczenia.
Smacznego!



Przypominam również o konkursie: tu! Udział możecie wziąć tylko do dziś do 23:59. Zapraszam! 




Na moim blogu możecie znaleźć kilka przepisów na kotlety mielone, trochę inne niż tradycyjne, na przykład na greckie kotlety, czy te z dodatkiem płatków owsianych. Czasem jednak warto jest zaufać klasycznym przepisom i przygotować kotlety w najprostszy sposób. Te, z dodatkiem zielonej pietruszki, przypominają mi smaki dzieciństwa i naprawdę dobrze smakują! Kotlety można usmażyć na patelni lub tak jak ja, zrumienić na patelni, a następnie wstawić do piekarnika, aby mogły się dopiec. Gwarantuje to, że kotlety będą miękkie, soczyste i naprawdę pyszne, a na drugi dzień jeszcze lepsze ;) Gotowe kotlety po wystudzeniu możecie zamrozić (nawet, jeśli wcześniej surowe mięso na kotlety było mrożone- dzięki A.). Rozmrażajcie je przez noc w lodówce!

SKŁADNIKI:

  • 50 dag mięsa mielonego (wieprzowe od szynki będzie najlepsze)
  • 2 czerstwe kajzerki
  • szklanka mleka
  • 1 cebula
  • 1 ząbek czosnku
  • 1 duże jajko
  • sól, pieprz
  • garść posiekanej natki pietruszki
  • olej lub oliwa
  • bułka tarta
Kajzerki namoczyć w mleku, aż do miękkości. Cebulę bardzo drobno pokroić i zeszklić na łyżce tłuszczu. Mięso wymieszać z odciśniętymi bułkami, dodać jajko, przestudzoną cebulę i doprawić solą, pieprzem, przeciśniętym czosnkiem i natką pietruszki. Jeśli masa będzie za rzadka można dodać łyżkę bułki tartej. Z masy uformować zgrabne kotlety, obtoczyć w bułce tartej i smażyć z obu stron na złoty kolor. Kotlety przełożyć do naczynia żaroodpornego i wstawić do piekarnika nagrzanego do 200 st. C na około 5-7 minut. Następnie wyłączyć piekarnik, ale nie wyjmować kotletów, aby mogły powoli dojść w ciepłym piekarniku (jeśli wasz piekarnik mocno grzeje, warto uchylić drzwiczki po wyłączeniu piekarnika). 
Smacznego!

Chociaż w oryginale, głównym składnikiem pesto jest bazylia, bardzo rzadko przygotowuję je w ten sposób. Najbardziej lubię zastępować ją innymi ziołami i warzywami, tak jak w przypadku na przykład pietruszkowego pesto- tego. Tym razem przygotowałam pesto ze szpinaku na podstawie przepisu z kwestii smaku. Szpinakowe pesto jest pyszne, ale (uwaga!) lekko gorzkawe. Nadaje się do kanapek, grzanek, makaronu, a także jako dodatek do dań głównych- np. właśnie w połączeniu ze schabem. Spróbujcie, bo naprawdę warto!

SKŁADNIKI:

  • 7 plastrów ze schabu (bez kości)
  • 30 dag świeżego szpinaku (ostatecznie może być mrożony)
  • 1 ząbek czosnku
  • 2 łyżki pestek ze słonecznika
  • 3 łyżki tartego żółtego sera
  • oliwa z oliwek
  • sól, pieprz
Na patelni rozgrzać oliwę z oliwek i lekko przesmażyć wyciśnięty czosnek (nie rumienić!). Przełożyć czosnek do pojemnika w którym pesto zostanie zmiksowane. Na tej samej patelni przesmażyć umyte liście szpinaku (bez łodyżek), aż większość soku odparuje (max. 5 minut). Szpinak przełożyć do pojemnika z czosnkiem. Na suchej patelni delikatnie zrumienić pestki słonecznika i dodać do szpinaku. Doprawić solą, pieprzem i wszystko razem zmiksować (w razie konieczności dodać łyżkę oliwy). Kotlety delikatnie rozbić  tłuczkiem, oprószyć solą i pieprzem i zrumienić na oliwie. Przełożyć do naczynia żaroodpornego, na wierzchu posmarować pesto i posypać tartym żółtym serem. Piec w temp. 180 st. C przez około 20 minut, aż ser się rozpuści, a pesto zapiecze. 

W związku z tym, że mój ukochany aparat, musiał niestety trafić (w końcu!) do nikonowego szpitala, na moim blogu zrobił się tymczasowy przestój. Znalazłam jeszcze kilka niepublikowanych wpisów i zamierzam to teraz nadrobić, ale niestety nie będzie tego dużo. Za to kiedy wrócę już na dobre, będę mieć kilka niespodzianek! Nie mogę się już doczekać!! ;) (dziękuję G ;*)

Tym razem przepis na naprawdę szybki, jednogarnkowy (piekarnikowy) obiad. Przygotowania także nie zajmą Wam długo, a jestem pewna, że wszystkim miłośnikom kasz posmakuje! Do takiego dania wystarczy już tylko surówka i obiad gotowy! Plusem jest też to, że jeśli zostanie Wam coś na drugi dzień, z powodzeniem możecie zabrać takiego kurczaka ze sobą na lunch np. do pracy.


SKŁADNIKI:
(na 4 porcje)
  • 4 pojedyncze piersi z kurczaka
  • 3/4 szklanki kaszy pęczak
  • 4-5 średnich pieczarek
  • puszka pomidorów bez skóry
  • sól, pieprz, suszony tymianek
  • oliwa z oliwek
  • pietruszka do dekoracji
Kaszę pęczak ugotować zgodnie z opisem na opakowaniu. Pieczarki umyć, obrać (niekoniecznie, ale ja zawsze je obieram), i zetrzeć na tarce o grubych oczkach. Na patelni rozgrzać nieco oliwy i podsmażyć grzyby, aż cała woda odparuje. Doprawić suszonym tymiankiem (idealnie pasuje do grzybów). Kaszę odcedzić i wymieszać z przesmażonymi grzybami. Doprawić solą i pieprzem. Piersi umyć, oczyścić z błonek i naciąć od szerszej strony wzdłuż, tworząc kieszonkę. Do każdej kieszonki nałożyć farsz (w razie konieczności spiąć mięso wykałaczkami). Gotowe piersi obsmażyć na złoty kolor. W miedzy czasie pomidory z puszki zmiksować i doprawić solą i pieprzem. Zrumienionego kurczaka przełożyć do wysmarowanego oliwą naczynia żaroodpornego i zalać zmiksowanymi pomidorami. Wstawić do piekarnika nagrzanego do 180 st. C. i piec przez około 35 minut, aż kurczak będzie upieczony, a sos zgęstnieje. Podawać z surówką.
Smacznego!

Przepis na naprawdę pyszny, a przy tym niesamowicie prosty obiad. Danie jest na tyle efektowne, że spokojnie możecie je przygotować na ważną okazję. Moja była naprawdę ważna :)


SKŁADNIKI:
(na 4 porcje)

  • 4 pojedyncze piersi z kurczaka
  • 200 g świeżego szpinaku
  • 4 łyżki sera feta
  • 2 ząbki czosnku
  • sól, pieprz
  • oliwa
Szpinak przesmażyć na oliwie, aż zmniejszy objętość i cała woda odparuje. Doprawić czosnkiem i pieprzem. Przestudzony szpinak wymieszać z rozgniecioną fetą. Piersi oczyścić z błonek, od grubszej strony, naciąć piersi wzdłuż, nie nacinając jej do końca i tworząc kieszonkę. Kieszonki nafaszerować farszem ze szpinaku, spiąć wykałaczkami, aby nadzienie nie wyciekło. Wierzch piersi oprószyć solą i pieprzem i obrumienić na oliwie na patelni. Zarumienione piersi z kurczaka przełożyć do naczynia żaroodpornego (wysmarowanego odrobiną oliwy) i zapiekać w 180 st. C przez około 35 minut. 
Ja podałam swoje z dodatkiem z sosu z pieprzem. 

Drukuj

Wydrukuj Przepis

Obserwatorzy